Wzruszająca opowieść o życiu dwóch dziewczynek. Ich rodzice czynnie walczą po stronie Republiki w hiszpańskiej Wojnie Domowej i umieszczają dwunastoletnią Harmonię i sześcioletnią Rosę w sierocińcu, z dala od rodzinnego domu. Dziewczynki nie są jedynym takim przypadkiem. Po pewnym czasie wraz z
Etel, szukająca swego miejsca między nowoczesnością a rytmem życia starej galicyjskiej rodziny, na prośbę ciotecznych babek spisuje dzieje dworu La Braha. Poznając splątane losy, wieloznaczne sytuacje, wielkie uczucia, wzruszające i dramatyczne wydarzenia, jakie wiążą się z przeszłością starych
Helena i Blanca kochały się przez całe życie, mimo że były całkowitym przeciwieństwem, jeśli chodzi o sposób myślenia i działania. Helena marzyła o przygodzie i pragnęła zostawić po sobie jakiś ślad. Blanca wybrała spokój przy boku najbliższych. Razem poznały smak przyjaźni, seksu i miłości, ale
Laura i Paco przyjaźnili się od dziecka i kochali miłością niewypowiedzianą, nigdy nie będąc razem. Oboje jakoś ułożyli sobie życie osobno: ona wyjechała do Madrytu, gdzie prędko wyszła za mąż, on został w rodzinnym mieście. Po latach spotkali się, gdy ona odziedziczyła dom rodzinny. Kontynuacja
Laura wraca do rodzinnego domu, aby zasadzić magnolię. To symboliczny gest, uzupełniający triadę życiowych dokonań: urodzić dziecko, napisać książkę, posadzić drzewo. Ale to także akt wyrównania rachunków z sobą samą. W monologu Laury pojawiają się osoby, które odegrały jakąś rolę w jej życiu:
Słynny matematyk umiera w dziwnych okolicznościach. Jeden z synów oskarża swoją matkę o zaplanowanie zabójstwa. Matka, powieściopisarka, w długim liście, analizuje scenę śmierci i przeszłość osób, które mogły być w morderstwo zamieszane. Syn, a z nim i czytelnik, będą musieli osądzić, czy śmierć
Etel skończyła siedemnaście lat, chce zostać pisarką. Niedługo wyjedzie z Galisji do Nowego Jorku. Ostatnie wakacje spędza u ciotecznych babek, gdzie słucha opowieści o zagadkowym zabójstwie i samobójstwie, które popełniła jej daleka krewna. Postanawia wyjaśnić tajemniczą śmierć Inmaculady de Silva
Dzieje Amelii, którą mąż porzuca w noc poślubną i ograbia ze wszystkich kosztowności i garderoby, to stara rodzinna historia, pełna niedomówień i przemilczeń. Rekonstruując wydarzenia sprzed wielu lat, pisarka ma nadzieję, iż uzyska odpowiedź i na pytania nurtujące od dawna całą rodzinę, i na
